Rzymskokatolicka Parafia MB Królowej Polskiw Ryczowie

Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą „Ineffabilis Deus” papież Pius IX w bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Papież pisał tak:

„Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć”

Tym samym kto by tej prawdzie zaprzeczał, sam wyłączyłby się ze społeczności Kościoła, stałby się odstępcą i winnym herezji. Maryja od momentu swojego poczęcia została zachowana nie tylko od wszelkiego grzechu, którego mogłaby się dopuścić, ale również od dziedziczonego przez nas wszystkich grzechu pierworodnego. Stało się tak, chociaż jeszcze nie była wtedy Matką Boga. Bóg jednak, ze względu na przyszłe zbawcze wydarzenie Zwiastowania, uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc poczęta w łasce uświęcającej, wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego np. śmierci - stąd w Kościele obchodzimy uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci.

Święta Łucja z Syrakuz (ur. ok. 281, zm. 13 grudnia 304) była wczesnochrześcijańską dziewicą i męczennicą pochodzącą z zamożnej rodziny w Syrakuzach na Sycylii. Po śmierci ojca wychowywana przez matkę Eutychię, już jako dziecko potajemnie ślubowała Bogu dozgonną czystość. Według przekazów pielgrzymowała do grobu św. Agaty, gdzie wymodliła cudowne uzdrowienie ciężko chorej matki. Wdzięczna matka pragnęła wydać córkę za mąż, lecz Łucja odmówiła poślubienia poganina, wierna swojej obietnicy życia w dziewictwie. Odtrącony narzeczony zemścił się, oskarżając ją przed władzami rzymskimi o wyznawanie chrześcijaństwa. Młodą chrześcijankę aresztowano i próbowano zmusić torturami do wyrzeczenia się wiary. Zgodnie z okrutnym wyrokiem namiestnika Paschazjusza miała zostać zabrana do domu publicznego. Jednak – jak głosi tradycja – żadną siłą nie dało się jej poruszyć z miejsca, nawet przy pomocy zaprzęgu wołów. Oprawcy próbowali także podpalić ją wrzącym olejem, lecz ogień cudownie jej nie szkodził. W ikonografii przedstawia się św. Łucję w stroju rzymskiej niewiasty z palmą męczeństwa w ręce i z tacą, na której leży para oczu. Według bowiem dawnej legendy miała mieć tak duże i piękne oczy, że ściągała nimi na siebie powszechną uwagę. Widząc zachwyt nawet u oprawców, kazała sobie oczy wyłupić. Na tę pamiątkę w dzień jej dorocznego święta w Syrakuzach niesie się na drogocennej tacy "oczy św. Łucji". Poniosła śmierć męczeńską – została ścięta mieczem 13 grudnia 304 roku, mając zaledwie 23 lata.