Aktualności

Cudowny Medalik przypomina o powszechnym powołaniu do świętości, którym zostaliśmy obdarowani. Z tego powodu wezwanie, które św. Katarzyna ujrzała w objawieniu: „O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do ciebie uciekamy” św. Maksymilian po rozszerzeniu jego treści o słowa: „i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie” uczynił podstawową modlitwą członków Milicji Niepokalanej. Modlitwa ta wraz z cudownym medalikiem stanowi charakterystyczny element tożsamości Milicji Niepokalanej. Cudowny Medalik sam w sobie nie ma specjalnej wartości. Tworzywo, z jakiego się Go wykonuje nie jest, a w każdym razie nie musi być kosztowne. Samo wytworzenie Medalika nie jest drogie i zaawansowane technologicznie. Medalik jest znakiem, czyli niewielkiej wartości przedmiotem, który odnosi się do tego, co jest poza Nim, do rzeczywistości, która ma wartość nieskończoną.

Awers Cudownego Medalika ukazuje Niepokalaną, stojącą na ziemskim globie, miażdżącą głowę węża i rozsiewającą wokół promienie Bożych łask. Postać Maryi jest odziana w suknię przewiązaną w pasie i płaszcz, który okrywa Ją od stóp do głów. Przepasanie w ikonografii umownie oznacza brzemienność Maryi. Odnosi się także do Jezusowego wezwania do gotowości i służby: „Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie” (Łk 12,35). Takie przedstawienie Maryi na Cudownym Medaliku ukazują Ją zatem jako „Służebnicę Pańską” (Łk 1,38).

Awers Cudownego Medalika określa miejsce Niepokalanej w Historii Zbawienia, natomiast rewers wyjaśnia jej udział w obecnej tajemnicy Kościoła. Uwagę przykuwa tutaj w pierwszej kolejności znak krzyża, który jest spleciony z dużą literą „M” oznaczającą Maryję Niepokalaną. Krzyż nie znajduje się ponad literą, ale jest wyraźnie z nią spleciony, co pokazuje, że w gronie ludzkości jest także Maryja, skoro „Jezus umarł za wszystkich” (2 Kor 5,14-15). Litera „M” wygląda tak, jakby ten krzyż dźwigała. To również ślad wizji Katarzyny Labouré: zakonnica ujrzała bowiem Niepokalaną dźwigającą i unoszącą kulę ziemską. Oznacza to, że Maryja podnosi do Boga, ofiaruje Mu i oddaje ludzkość odkupioną przez Jezusa Chrystusa na krzyżu, wraz z tą ludzkością oddaje Mu się także sama: „Oto Ja, Służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego” (Łk 1,38).

Dopełnieniem całego obrazu jest znak dwóch serc – serca wieńczą maleńkie płomyki: to serca pałające miłością. Serce Jezusa oplata korona cierniowa. Serce Maryi przeszywa miecz. Obraz ten przywodzi na myśl bolesność Maryi, zapowiedzianej już przez Symeona: „Twoją duszę miecz przeniknie” (Łk 2,35). Znak dwóch serc dosłownie odnosi się do sceny konania Jezusa, gdy „obok krzyża Jezusowego stała (...) Maryja, Matka Jego” (J 19,25). Obecność Maryi na Golgocie traktowana jest jako Jej udział w dziele Odkupienia człowieka, z czym wiąże się Jej tytuł „Współodkupicielki”.

Właśnie do tej tajemnicy nawiązuje kolejny element rewersu Cudownego Medalika, okalający go wieniec dwunastu gwiazd. W sztuce chrześcijańskiej o tematyce Maryjnej, tam, gdzie portretowano samą Matkę Chrystusa Pana, Jego samego przedstawiano często jako gwiazdę na Jej płaszczu. „Dwunastka” to także liczba Kościoła. Dwanaście gwiazd oznacza zatem tajemnicę obecności i działania Chrystusa w Kościele.