Dzień skupienia kandydatów do bierzmowania

« wstecz drukuj

Dzień skupienia kandydatów do bierzmowania

Data publikacji: niedziela, 16-03-2014

Biskup Edward Dajczak w wywiadzie dla Gościa niedzielnego wypowiedział między innymi takie słowa: "Młodzież, z którą spotykamy się przy okazji przygotowania do sakramentu bierzmowania, wychodzi z domów, które im nie dają doświadczenia Boga. Słowo "doświadczenie" jest tu znaczące: nie chodzi tylko o stronę emocjonalną, lecz o doświadczenie osobowe, o osobową relację z Bogiem. (...) Istota tego sakramentu jest jednoznaczna. To doświadczenie Ducha Świętego. Doświadczenie Jego mocy, światła. Doświadczenie, które jest posłaniem i rozeznaniem w życiu. Żeby tak przeżyć bierzmowanie, należy wrócić do podstawy życia religijnego, to znaczy do konieczności osobistego spotkania z Bogiem. Bez tego, mimo wyjaśnień, nauk, spotkań, młody człowiek nie przeżyje takiego doświadczenia.
Komuś, kto nie zaznał w domu prawdziwej miłości, nie da się tego opowiedzieć. Jeżeli my tym dzieciom nie damy doświadczenia miłości Bożej, to nie zmieni się nic.
Można powiedzieć im: Jezus jest Panem, ale jeżeli ktoś ich w to nie wprowadzi, nie weźmie za rękę, nie pójdą dalej. Ciągle mówię rodzicom, że miłości nie można nauczyć się na wykładach. Jeśli mama i tata nie przytulą dziecka, to można sobie tylko pogadać o miłości. W życiu duchowym jest tak samo. Jeżeli będziemy jedynie przedstawiali piękne idee, to nikogo nie wprowadzimy w doświadczenie Boga. Piękna idea - to nie jest Bóg. To nie jest Bóg, do którego młodzi ludzie mogliby przyjść ze swoimi problemami, przed którym mogliby się wypłakać. Oni muszą doświadczyć Boga osobowego. Inaczej do Niego nie pójdą."(całość wywiadu czytaj tutaj, 19. 02. 2014r, godz. 00.14)

Spędzenie dłuższej chwili czasu poza korytarzem szkolnym, w spokojnej atmosferze ośrodka Caritas, w Zakrzowie, w gronie rówieśników i spotkanie ze świadkami wiary, jest próbą podjęcia odpowiedzi na powyższą diagnozę biskupa. Zaproponowane na wyjeździe formy wspólnej modlitwy - przeżywanej bez pośpiechu, praca w grupach, wysłuchanie świadectw, zabawa, miały na celu pomóc przekonać się osobiście, że wiara nie jest czymś nudnym, a Kościół budujemy my wszyscy. Mam nadzieję, że udało się skłonić to takich wniosków przynajmniej niektórych.
Gorąco dziękujemy tym, na których zawsze możemy liczyć w czasie podobnych spotkań, sprawującym opiekę i dającym świadectwo: p. Lidzi, p. Józefie i Józefowi, p. Anecie, p. Agnieszce, p. Krzyśkowi - bez Was nie byłoby tego wyjazdu!

świadczenie>ścia>-->-->-->-->