Aktualności

Środa Popielcowa wprowadza nas w nastrój pokuty. We wszystkich tekstach odbija się echo winy popeł­nionej w raju przez pierwszych rodziców i naszych własnych win. Słychać kajanie się i błaganie Pana Boga o miłosierdzie. Skoro aż tak wielkiego trzeba było okupu, jak męka i śmierć Syna Bożego, to nam uświadamia, czym jest grzech. Adam usłyszał od Pana Boga wyrok: „wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty, bo prochem jesteś i w proch się obrócisz”. Te słowa słyszy każdy z nas w Popielec. Potwierdza je równocześnie symboliczny akt posypania głów popiołem. Zwyczaj to bardzo dawny, znany w starożytnym Egipcie, u Arabów i w Grecji. Posypywaniem głowy popiołem wyrażano wielki żal i ból serca. W liturgii Kościoła obrzęd ten spotykamy dopiero w VII w. Wprowadził zaś go jako nakaz bł. Urban II w 1091 roku na synodzie w Benewencie.

Do tradycyjnych nabożeństw wielkopostnych należą Gorzkie Żale i Droga Krzyżowa

Gorzkie Żale to popularne w Polsce nabożeństwo pasyjne, połączone z wystawieniem Najświętszego Sakramentu i kazaniem pasyjnym. Po raz pierwszy odprawiono je w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu w 1707 roku w warszawskim kościele (obecnie bazylice) Świętego Krzyża, prowadzonym przez księży misjonarzy. I właśnie kapłan z tego zgromadzenia - ks. Wawrzyniec Stanisław Benik (1674-1720) był autorem, a także redaktorem i wydawcą nabożeństwa Gorzkich Żali.

W Kościele katolickim Droga krzyżowa jest nabożeństwem upamiętniającym Mękę Chrystusa i Jego ostatnią drogę przed Ukrzyżowaniem, które ma charakter adoracyjny. Termin droga krzyżowa może być używany także w kontekście samej Męki Chrystusowej czy np. czwartej tajemnicy Różańca. Droga krzyżowa odprawiana jest przez katolików najczęściej w czasie Wielkiego Postu, ale nie tylko. Tradycja ta narodziła się w Jerozolimie. Wpłynęło na to kilka czynników. Przede wszystkim odnalezienie Krzyża świętego, ale też liczne pielgrzymki do Jerozolimy. Z czasem wierni zapragnęli odtworzyć mękę Chrystusa, dla tych, którzy nie mogą pielgrzymować do Miejsca Świętego. Za rozpowszechnienie Drogi krzyżowej w średniowieczu odpowiadają franciszkanie, którzy oprowadzając pielgrzymów, zatrzymywali się przy każdej stacji, która przedstawiała historię śmierci Jezusa Chrystusa.

Czternaście stacji Drogi krzyżowej po raz pierwszy wprowadził św. Leonard z Porto Maurizio w 1714 roku. Założył on drogę krzyżową w Koloseum w Rzymie, za zgodą papieża Benedykta XIV. W tym samym roku Benedykt XIV wydal specjalne pismo, które dało początek drogom krzyżowym odprawianym w parafiach. Sam św. Leonard rozpoczął 571 dróg krzyżowych w całej Italii. Nabożeństwo drogi krzyżowej zyskało szczególną popularność w Holandii i we Włoszech.

 Modlitwa do Chrystusa Ukrzyżowanego

Oto ja, dobry i najsłodszy Jezu, upadam na kolana przed Twoim obliczem i z największą gorliwością ducha proszę Cię i błagam, abyś wszczepił w moje serce najżywsze uczucia wiary, nadziei i miłości oraz prawdziwą skruchę za moje grzechy  i silną wolę poprawy. Oto z sercem przepełnionym wielkim uczuciem i z boleścią oglądam w duchu Twoje pięć ran i myślą się w nich zatapiam, pamiętając o tym, dobry Jezu, co już prorok Dawid włożył w Twoje usta: „Przebodli ręce moje i nogi, policzyli wszystkie kości moje” (Ps 22, 17).